DOĞUM HİKAYEM:)

Uzun zaman olmus yazmayali. Minnak hanim iki aylik olacak iki gün sonra. Doğduktan sonra çabuk büyüyor sahiden bebekler. Yukaridaki kapi süsümüzden de anlasilacağı üzere Zeynep oldu ismi. Biricikimin en başından beri istediği sevdiği isim. Bana sen de seç bir isim dedi ama o kadar baktim baktim, yanina pek de ahenkle söylenen kolay guzel bir isim bulamadim sinmedi içime ve öylece tek kalsin dedim.

Bu arada kapi süsü kendi el emeğimiz. Çerçevesi de dahil. Biricik elleriyle kaziya kese yapti:)) Emzik ve bebek arabasi haricinde her seyi kendimiz yaptik...

Gelelim esas mevzuya doğum hikayemeeeee;)

-->Tarih 1 haziran. 40+2 deyiz ve doktor kontrolümüz var. Muayenede her şey yolunda. Ne zaman isterse o zaman gelebilir, 42. haftaya kadar yolu var, biz bekleriz küçük hanımı diyor doktorum.  Sağ olsun beni sonuna kadar destekledi normal doğum için.

-->Doktorum mu? Derya Hanım. Çok tatlı, sıcak kanlı, dost canlısı bir insan. Müthiş bir rahatlık veriyor insana. Kendinizi arkadaşı gibi hissediyorsunuz. Sanki doktorunuz bildiğiniz, tanıdığınız, güvendiğiniz bir arkadaşınız düşünün yani... Seviyorum bu kadını yaa:) 28. haftamda tanıştık bir de kendisiyle ve daha ilk tanışmada hissedebiliyorsunuz tüm bunları zaten.

NST ye girildi, ufaktan sancı kasılmalar tespit edildi, Biricik sevinçten dört köşe aman allahım. Bende sancı onda neşe:) Doğumun yaklaştığının habercisi  çünkü bu, kızımızla buluşma zamanı demek çünkü...

Ertesi gün tekrar NST ye girmem konusunda anlaşıp ayrılıyoruz...

Eve varana kadar kasılmalar gelip gidiyor arada, her zaman olan rutin kasılmalardan yani. Eve gelince yürüyüşe çıkıyoruz annemle.Kasılmalar devam ediyor.

Akşam dizi izleyip çay içerken de arada kasılma molası, allahh kasıldımmm, tamam tamam geçiyoorr heh geçti devam hadi modundayım.

Gecenin ilerleyen saatlerinde azıcık daha artan sancılar ama dayanılmaz değil...

Uyudum mu peki, tabii ki hayır, rahatsız durumdaydım. Biriciki uyuttum ama.

Hadi nolur uyu sen, sana çok ihtiyacım olabilir yarın!

Sabah ezanıyla doktoru arıyorum artık...

_Benim  akşamdan beri düzenli kasılmam var ve şuan artmış durumdaaa 6-7 dakikada bir geliyoorrr.

_ Eee  neyi bekliyorsun kuzum gitsene hastaneye hadii, arayıp haber veriyorum ben şimdi...

_Peki gidiyorum.

              * * *

--> Tarih 2 HAZİRAN! 40+3 teyiz ve Hastanedeyiz. Annecim ben ve Biricik. Yatışım yapıldı, evet evet ben bugün doğuracağım anlaşılan:)

Açıklık 3 cm, saat 6 buçuk.

 

Hastane önlüğü mü o ııyh, hı hıı hadi bakalım onu da giydik mi giydik. Sırada ne var?

Tabii ki NST ye bağlanmak. Sancılaar mı , e haliyle biraz daha arttırmış durumda şiddetini. Oturabiliyorum hala. Sancı gelince bir iki ufak diş sıkmasıyla, dizimin dibinde caanım eşim Biricikimle, yanı başımda oturup sessizce sürekli dua eden canım annemle atlatıyorum...

Bir yandan da haber veriliyor sağa sola dualar isteniyor. Saatler ilerledikçe sancıları karşılamak artık daha zor bir hal aldı, arada bir iki çığlıktan bişicik olmaazz çekinme bağır bağır:))

Ve Biricikin elini tüm gücünle sık tabiii:) 

_Eyvah geliyoo sancııı hazır ol. ( sanki Biricik niye hazır olacaksa esas sen kendine baksana )) :)

_Tamam. derin nefes al ver al ver hadi...

Ve ben derin nefesler ala vere ala vere bir çok sancıyı gerçekten de o şekilde atlatıyorum...

İyi de bu sancılar da bitmek bilmiyor ki nefes al ver al ver nereye kadar. Baktım olmuyor bağırmaya devam.

Bir müddet bütün yükümü Biricike bıraktım, ondan destek aldım hatta arada vurdum galiba:D :) Bütün sancıları birlikte atlattık.

O olmasa bu kadar dayanamazdım bile. En büyük destekçim oldu. O'nun varlığı biraz daha güç verdi dayanılır kıldı sancıları...

-->Saat olmuş 10 buçuk. Allah'ım gelsin artık derken, ebe hemşire tamamdır hazırsınız açıklık tamamlanmış 10 cm e çok yakın, doğumhaneye inebiliriz artık diyince ,ohh dedim zaten sancılarım da dayanılmaz hal almaya başlamıştı neyse ki doğum başlıyor.

Aşağı indik, doktorum gelip kontrol etti ve olamaz yanlış alarm. Açıklık daha 7 ye yaklaşmış anca. Kızdı hemşireye nasıl baktın diye.

Ben orda İptal. Neee ,nasıl yani daha kaç saat beklerim ne kadar sürer derken kendimi doğumhanede yine bekler halde buldum. Artık yorulmuştum geceden zaten uykusuzum ve açım da. Sancılar da yordu ayakta durmaya mecalim yok. Sancı gelince Biricikin boynuna sarılıp kendimi tamamen bırakıyorum artık:)

Bir yandan da, ''Yook yokk ben yapamayacağım galibaaa, istemiyorum ya, bırak beniii, izin ver n'ooluurr gelsin beni uyutsun kessinlerrr alsınlaaarr.'' Diye söyleniyorum :))))))

''Aaa olur mu o kadar dayandın hayır yaparsın sonuna geldik dayan, çok iyi gidiyorsun.'' diyor Biricik. Bir iki yalvarma modundan sonra doktorum tekrar geldi benim halimi görünce;

''Senden çok ümitliydim ama ümidimi kaybediyorum, hayatım bu ne hal, böyle bağırırsan nasıl ıkınacaksın doğum başladığında?

'' Önce bağırıp sonra ıkınsam olmuyor mu yaaa'' 

Yok kuzum olmaz,  çok yorgun düştün sen belli, daha açılman da tam değil epidural tavsiye ederim dedi.

Ben tabi direk, sancılarım gidecekse kabuul vallahi kabul hemen yapsınlar dedim:)

İki sancı arası yapıldı mı epidural... Beş dakika sonra uçtu gitti mi sancılaarrr oouhhh benden mutlusu rahatlamışı yok. Yeniden doğdum sanki:) Güle oynaya bekledim sonrasında. Annecim ben ve Biricik  hala birlikteyiz. Arada ebelerle sohbet muhabbet.

Yalnız bir titreme aldı beni durmuyor :) O olmasa uyuyacağım o kadar rahatladım.


Doktorum tekrar gelip bakıyor ve hala aynı yerde sayıyoruz bir de eyvah ödem oluşmuş kızın başında ve de çok azcık mekonyum bulaşmış, en fazla bir saat daha beklerim, olmazsa hala daha fazla tehlikeye atamam seni de bebeği de alırız mecbur sezeryana dedi. Ama nolur normal doğur şunu haydi istemiyorum almak diyor.

 
E n'apayım söyleyin yapayım varsa bişi diyorum. Yürü diyor. Bir kolumda serum bir yanda NST doğumhanenin içinde, 3 metrelik bir alanda dört dönüyoruz Biricikle.

Artık rahat olduğumdan ben de istemiyorum sezeryan. Normal doğurmak istiyorum. Tekrar geldiğinde doktorum tamamen seninim buradayım artık hadi yapalım şu işi dedi baktı ve 15 dakika daha beklerim olmazsa üzgünüm ama ameliyata almam gerekecek dedi. Ben de, yaa hayıırr yaparımm  bir denesek diyorum.

15 dakika sonra hadi gel deneyelim bakalım dedi, kasılmam gelince bir kaç ıkınma denemesi, durum kontrolü yapıyor ve  zor görünüyor ufak tefek sorunlar da var bende. Aşağı inmemiş tam olarak kız diyor.

bir müddet tüm gücümle ıkınıp kızı aşağı indirmek için uğraştım ve sonuç da verdi,  vallahi yapacaksın sen, çok iyi gidiyorsun dedi doktorum. Bravo sana indirdin bebeği aşağı , olacak bu iş tamam, artık başlayabiliriz diyip diğerlerini de çağırdı.

-->VE DOĞUM ARTIK BAŞLAR.

Saat 1 buçuk. Benim sancı yoktu ama sancı geldiğinde kasılma olarak hissediyordum ki zaten ebe hemşire de yönlendiriyordu, evet şimdi! diye ve böylelikle ne zaman ıkınacağımı da bildim hep.

Var gücümle kendimden bile beklemediğim bir performansla ıkındım... Biricik şaşkınlıkla bakmış bana ıkınırken girdiğim halden ürkmüş, patlayacaksın sandım diyor:))

Hatta bir ara baktım doktorcum, alllaaa, durun çekilin vallahi öpücem sahiden çok iyi ittiriyor ya dedi ve geldi öptü de:) Ama benim performans  da yetmedi tabii tek başına, destek gerekti karnıma bastırdı bir yandan bir yandan ben çığlık çığlığa, bir yandan sakın durma sakın, devam ıkın hadi kuzucum az kaldı geliyor göründü başı, hadi devam et derken,  ortalığı çınlatan o son çığlıkla kendimden geçmişken artık, geldi bizim kız çok şüküüüür:) 

Saat 2 yi 2 geçe doğdu:) Biraz uzun mu sürmüş nee:)) Hemen çocuk doktoruna verdiler, orada ilk kontrolleri yapıldı, ben de  baktım ve dediğim ilk şey şu oldu, ''getirmeyin onu bana, gitsin istemiyorum görmiycem mahvetti beniii:))

Herkes güldü tabii, getirdiler yanağıma dayadılar yüzünü ve o an her şey bitti gittii kokusunu duyunca, yumuşacık tenine değince kendimden geçtim.  Biricik yanı başımdaydı bir ara yüzüne baktım ağlıyordu:))


Annecime baktım hiç ağlamadan duruyor şaşırdım. Meğer babacımdan tembihliymiş sakın ağlayıp üzme cesaretini kırma kızımın diye:) Ben o son anlarda bağırırken  annecim bayılmazsa iyidir diye de düşündüm hatta :)) Sonradan öğrendim ki kendini tutmuş tutmuş  benim yanımdayken, doğum sürecinde de dayanamayıp çıkıp aralarda ağlamış ve doğum gerçekleştiğindeyse yine dışarıda  hüngür hüngür ağlamış:)

Az bir dikişle atlattım. Doktorum; harikaydın vallahi ben senin kadar dirayetli olamazdım dayanamazdım itiraf edeyim sen çok iyi iş çıkardın dedi:)

 

Hala daha aynı şeyi söyler ve o gün epidural alıp da en zor doğuran da benmişim diğerleri çok kolay doğurmuş, o da benim nasibim napalım, ne gündü ama, geldi geçti işte.

Şimdi bu minik kuzuyu sevmek gibisi yok. Öyle çok seviliyor ki, şükürler olsun Rabbe diyoruz...

Read More

SON HAFTALAR

38+ haftaya girmiş bulunuyorum. Teorik olarak son iki hafta kalmış olsa da, bir çoğunuz bilir ki artık her an doğurabilirim de:)


Kasılmalarım arttı fakat düzensizler tabii. Minikim fındıkım normal doğum pozisyonunu almış aferim ona. Artık yeri kalmadığından hareket ettiğnde dışarıdan da fark edilecek şekilde karnımı ucube şekillere sokup birazcık da canımı yakabiliyor:)
Kapı süsümüz taslak olarak hazır, az kaldı bitecek inşallah. Şirin bir şey olacak sanırım. Güzel tasarladık diye düşünüyorum.
Perşembe günü anneciğim de geliyor inşallah.
minik prenses geçen hafta 3 kilo 136 grmdı. ben de 65:)
Toplamda 8 kilo almış durumdayım ama sanırım bu hafta bir kilo daha almışımdır bir iki kilo daha alabilirim de. Tahminim, toplamda 10 kiloyla bitireceğim.
Her gün 40 dk falan yürüyorum site içerisinde. Son anda bir aksilik tehlikeli durum çıkmazsa normal olacak inşallah. Hayırlısı artık.
Çantam hazır. Kıyafetler yıkandı ütülendi. evde bir hazırlık temizlik düzenleme, yap yap bitmiyor sanki:)
Az kaldı artık kavuşmaya inşallah. Merakla, heyecanla bekliyoruz:)
 

Read More

ŞİMDİ ŞÖYLE Kİ;

Yok bu ciciler benim değil. Öyle gördüm koydum. İnternette  pek  güzel şeyler var  insanı zorla heveslendiriyorlar ama olmuyor ki yaaa:p :))


Biz daha hanfendiye kapı süsü yapmadık ama yapacağız inşallah :)


35. hafta. Kocaman bir göbek, içinde kıpır kıpır küçük bir hanım. Çok çabuk yoruluyorum artık.
Rahat uyku mu , ondan kalmadı işte:)) Yok sığamıyoruz anne kız birlikte sığamıyoruz yatağa olmuyor:)
Kontroller haftada bire indi artık. Gidişat iyi şuan kilomuz ideal abartmadan böyle devam etmek gerekmiş. Hadi bakalım.


Doktor:  Doğumu nasıl düşünüyorsun?
Ben: Olursa inşallah normal
Doktor: Tamam sen becerirsen ben seni doğurturum.
Ben: Nasıl becereceğim peki , bir yöntemi var mı bilmem gereken :)) ?
Doktor: Sabır... Sabırlı olacaksın. Uzun bir bekleme süresine de hazırlıklı olmalısın doğum başladığında.
Ben:  Hımm inşallah olurum dayanabilirim. Dayananlar nasıl dayanıyor dimiii.
Biricik: Olursun olursun yaparız :D E hadi inşallah.


Ağrı eşiğim ne durumda acaba. Sonuçta herkesinki farklı oluyor. Az  sancıyla bütün süreci tamamlayıp doğuma da girip daha ikinci ıkınma da bebeğini doğuran bir çok örnek okudum ki canli bir örneğim de var. Buna karşın bir gün boyunca  sağlam sancı çekip  bir de bir saatte doğuran örnekler de var tabii.


 Tedirginim, ister istemez bir korku merak. İnşallah bütün süreci kolayca geçirip tamamlayanlardan olurum ne diyeyim:) Öyle dua ediyorum, hayırlısıyla sağ salim atlatıp kucağıma alayım. Sancılara dayanma gücü ver Allah'ım diye:) Bakalım artık az kaldı göreceğiz.


Biricik'imin desteği iyi olacaktır diye düşünüyorum. Doktor da bu konuda beklenti içinde ondan:D 

Read More

SON BİR KAÇAMAK

Bir haftalık Aydın kaçamağı yaptık, çok da iyi geldi, hem ailelerle hem de arkadaşlarımızla çok güzel vakit geçirdik. Dolu dolu bol yemeli içmeli geçti tabiii. Hem yedim hem de sonrasında sırt ağrısı çektim fazla doluluktan, ne alakaysa öyle oldu hep. Hamileliğimde bu zamana kadar almadığım kiloyu aldım diye korktum:)


Çileği pek sevdiğimden, yerinden tazecik bahçeden getirdiler sağ olsunlar, bir kasa çileği iki günde bitirdik pek güzeldi ouh yarasın. Yine olsun yine yerim :)Dalından kopardığımız minik ama bir o kadar da lezzetli senenin ilk eriğini de yedim:) Bizim kız maşallah pek nasipli daha gelmeden.


Bu arada 33 haftalık olduk. Bizim kızın yüzünü de gördük şükür bu sefer. Babasına benziyor :)) Doktor teyzemiz de öyle dedi hatta:)
Zaman hızla geçiyor.
2 kilo olmuş minik kuzu. 42 cm de boyu:)  


Haftaya tekrar kontrolümüz var. Vakit ilerledikçe kontroller de sıklaştı. sona yaklaşıyoruz adım adım inşallah. Her şey hazır mı derseniz, henüz değil.


Kıyafet olarak almış olduğumuz iki takım var bizim, başka da bir şey yok elimizde şu an çünkü bir sürü gelecek, teyzelerinden, anneannesinden, onları bekliyorum bana sıra gelemedi yani, alt açma minderi, ince kalın battaniyesi tarzındaki ihtiyaçlar da babaannesi tarafından hazırlanıyor. 
Çocukluktan en yakın arkadaşım Edum da, bebek sepeti hazırlıyor... Hem benim hem bebeğin ihtiyaçlarını içeren, Esoş'um kuzum da öyle. Onların paketlerini bekliyorum otuırmuş:) 37. haftamda yollayın artık dedim. Hastane çantamızı da o zaman hazırlayacağım yani o da beklemede. Daha öncesinde gelmez herhalde hanfendi, gelirse ortada kalakalırız:p :)) Bakalım 40 ı dolduracak mı yoksa öncesinde mi gelecek, bekleyip göreceğiz.


İlk anda ihtiyaç olacak şeyler tamamlanacak inşallah, sonrasında artık içinde bulunduğumuz durumun gerektirdiği şekilde alırız dedik önceden bir sürü şey depolamaya gerek yok diye düşünüyorum.
Kendi minik tekmeleri kuvvetli kızımla birlikte şimdiden keyifli hafta sonları dileriz size efendim:)

Read More

GERİ SAYIM BAŞLASIN

Son on haftaya girmiş bulunuyorum. Bundan sonrası sanırım hızla geçecek ki tam haftasını doldurmadan bir iki hafta önce de gelmesi muhtemel olunca 2 aycık kalmış oluyor. 

30. haftadayız.  Önceki ayların fotoğraflarına bakıyorum da, karnım esas şimdilerde büyümüş meğer ve hızla büyümeye devam ediyor. Yavaştan bir penguenlik başladı sanki yürüyüşte:) Aldığım kiloları sevmesem de, bu büyük göbeği seviyorum çünkü orada küçücük kıpır kıpır bir canlı var:) 

Canım bir şeyler çekti mi suçlu hep belli; kiim? Tabii ki pirinç prenses:)) 
Bir de hareket edince karnım şekilden şekile giriyor her bir taraftan. Yavaşça karnımın bir tarafındaki yükselişi çok hoşuma gidiyor. Şaşkınlıkla kocaman tebessümle izliyoruz hareketlerini. Seslere tepki de veriyor, irkilip bir tekme savuruyor hatta. Bazen biz zorluyoruz hareket etmeye :) Bir taraflarını dayayınca dokunuyoruz, minnacık bir şey, hissedebiliyoruz artık neresini dayıyorsa:)


En çok da geceleri, ben yatıyorum küçük hanım başlıyor tepinmeye.
Şükür bir taraflarıma uyguladığı baskılar yok henüz ama rahat uyuyamama durumlarım başlamış durumda. Ne tarafa yatacağımı şaşırıyorum.  Göbeğim pek müsaade etmiyor alıştığım uyku pozisyonlarına. Mide yanmam, şişme ödem durumları yok çook şükür, inşallah bundan sonra da başlamazlar.
Ufak tefek sıkıntılarım oluyor elbet, sırt ve göğüs kafesi ağrıları, bazen göğsün hemen altında anlam veremediğim uyuşmalar ha bir de hiç sevmediğim kasılmalar. Anında karnımda bir top gibi çıkıntı beliriyor ve taş kesiliyor.
hepsi bu şimdilik. Elhamdülillah halime.


Bu arada bir aydır stajımı da yapıyorum bebek üzerine :p :))
Arkadaşın üç aylık bebeğine bakıyorum, staj olsun diye değil tabii, yardım amaçlı, anneannesi  gelene kadar küçücük haliyle bakıcıya verilmesin diye ama bir hafta sonra artık paydos. Son zamanlarımı dinlenerek, rahat kendi halimde uğraşarak geçirmek istiyorum.


Durumlar böyle bakalım ilerleyen haftalar neler gösterir.

Read More

ÖYLE İŞTE

Biraz ayrı kalsam senden; çok değil hani bir mesailik bir akşam almış olsalar seni benden, 
dayanamam özlerim...
Yokluğun apaçık belli eder kendini evde.Yüzün gelir gözümün önüne, bakışların,
o sevgiyi kuşanmış halin tavrın gelir.
Ne sevilesi adam derim ardından, kanım kaynar, bir severim bir severim sonra yine severim...
Azıcık üzdüğümü kırdığımı hissetsem hiç dayanamam,  içim içimi yer pişmanlıktan.
Kıyamam ardından...
İzlediğim dizideki çift birbirine aşkla mı baktı küçük bir tebesssümle?
Sana sarılasım gelir hemen, canlanır bendeki senli sevgi kıvılcımları...


Notcuk: Geldiğinde Pirinç hanıma alıştırdığın üzere varlığını hissettir öyle kıvrıl yanıma her zamanki gibi:)
Kızın ismi pirinç kaldı iyi mi:) e artık verelim yavrucağa ismini:)

Read More

NEREDE OLSA?

En kararsız kararsızlıklarımdan birindeyim. Nasıl bir cümle olduysa bu:)
Vakit ilerledikçe doğum konusuna karar vermek gerekiyor.
29. haftadayız, boyumuz biraz uzunmuş, kilomuz da maşallah yerinde.


Acaba burada mı doğursam, annem mi gelse yanıma, yoksa ben mi Aydın'a gitsem de orda mı doğursam . Bir yarım orda istiyor bir yarım da burada:) Kayınvalideler de orda.
Ben gidersem sanki herkes daha rahat edecek gibi ama bu sefer de Biricik yanımda olmayacak, o yetişebilecek mi yanımda olabilecek mi o durum var ki ben yanımda olmasını istiyorum. O da pek istekli değil göndermekte. Nerden baksan rahat iki ayı bulacak dönmem çünkü:)


Annem gelse, doğumda yanımda olmak istiyo haliyle, ki olsun da zaten ama bunun için ne zaman gelecek o da var. Nereden bileyim ki kızım ne zaman çıkıp gelmek isteyecek. Doktorun verdiği tarih sadece tahmini,  pekala 5 gün önce 10 gün önce hatta 15 gün önce de gelebilir ya da verilen tarihten bir hafta sonra da... 36. haftada gelse desem annem, bu sefer gec olursa doğum, önden bir ay bekle sonrasında yine bekle bu sefer de çok uzun süre olacak ki annem hiç bir yerde kendi kardeşleri de dahil çok fazla kalamaz bunalır rahatsız olur, biz rahatsız oluruz kaygısına elinde değil:)


O zaman en iyisi 38. haftanın sonuna doğru çağırmak, öncesinde başlarsa da doğum artık napalım  başlar başlamaz haber veririz, o zaman atlayıp gelir yetiştiği kadar:) Doğuma gidecek insan bulurum elbet komşulardan:) Biricik de yanımda... Olur gider inşallah ya bir şekilde aman. Amma strese girdim düşün düşün nasıl olsa nasıl yapsak diye, sıkıldım da...

Read More

BİRİCİKİM'E...

O ki, canımın canı
Gönlümün sultanı Biricikim ruh eşim; iyi ki var.
Heyecanlı ve mutlu taze bir baba adayı
Şefkat timsali, sevgi dolu, canda bir canan O
İyi ki doğmuş ! İyi ki benim eşim, hayat arkadaşım olmuş.
Seni cok seviyorum can eşim Biricikim.
Yeni yaşın hayirli olsun, birlikte nice mutlu,huzurlu, saglikli yaşlara inşallah.

Read More

NE VARMİŞ NE YOKMUŞ

Eveet bir kiz bebeğe hamileyim.
Eveett her sey yolunda gidiyor çok şükür.
Yooo canım hiç turşu çekmiyor. Hamile olmadan once gorunce dayanamaz, gecenin bir vakti bile olsa yer, kalmamişsa suyunu içerdim, o derece yani. Ama artik tık yok:) 
Yoo pek aşerdiğim söylenemez, sadece ilk aylarda iki şey istemişti canim hepsi o:))
Eveeet tatlilara dayanamayip illaki yiyorum. Biricik'e yedirme bana, izin verme kız, ağlasam da izin verme diyip ardindan gözünün icine baka baka yine yiyorum:D
Eveettt giderek şişiyorumm. Hele aksamlari iki kat daha şişiyorum.
24 haftalik hamileyim ve 3 kilo almış durumdayim.
Yooo bizim pirincin( artık büyümüş olabilir ama o hala anne ve babasinin gözünde bir pirinç tanesi:) :p hareketlerinden hic rahatsiz olmuyorum.
Eveeeet o minik hareketleri oturup merakla ilgiyle izliyorum. Hareket etmeyince kiziyorum hatta hadi amaa diye:)) hala uzayli hareketlerine baslamiş değil bu arada ama olsun aynı anda eli ve ayağıyla farklı noktalardan ittirmeye hatta meksika dalgasi yapmaya başlamış durumda ufaktan:)
Yooo hala nerede dogum yapacağima karar vermiş degilim. Burada mi , yoksaa Aydin'da annemlerde mi??... 
Yooo hala bir isme karar vermiş degiliizz:)
Eveeet azıcık gezince dışarida, ki bu alişveriş gibi zevkli bir durum için bile olsa, fena yoruluyorum. Direk sırtim ağrıyor ve eve gelince dökülmüş hissediyorum.
Eveeet arada spor da yapiyorum pilates de:))
Yoo pek bir düzene oturtabilmiş degilim.
Yooo pek de kolay olmuyormuş alinacaklara ; yatakti, ana diziydi, bebek arabasiydi, karar vermek:s 
Eveeett çok cabuk sinirleniyorum, kendimi birden sinirlenmis vaziyette buluyorum , kolayca ağlayabiliyorum en basit durumlarda bile:)
Eveett Biricik benim bütün nazımi cekiyor, yeri geliyor, sakinlestirip huzur veriyor.
Eveett baba kız fısır fısır konusuyorlar bazen, ben hiçbir şey duymuyorum ;) 
Eveeett minik pirincimi de, Biriciki de çok seviyorum.

Read More

3. YIL

Üç yılı devirmişiz Biricikle:)
Nasil gecmis, daha dün gibi her şey.
Şükürler olsun Rabb'e, bu güzel, huzurlu, mutlu yuva için.
Daim eylesin kalplerimizdeki sevgiyi sefkati bir ömür inşallah.
İyi ki varsin, iyi ki varız biz:)

Read More

COK MU SEVİLİYORSUN NE?

Dağın altında olsan da senin nasibin sana isabet eder.

Giderek buyuyorum sayende küçük hanım.Sen o minicik tekmelerini atmazsan rahat edemiyorum.
Daha dogmadan, görmeden cok seviyor herkes seni, rüyasında gören görene, yürüyüp koşarken hatta konuşurken bile gören var:)

Ha bu arada kocaman oldun 23 haftaliksin. Biricik de hissediyor hareketkerini artik ve bu ikimizin de yüzünde kocaman tebessümler bırakıyor. 

Read More

BİR MİNİK DOKUNUŞ

Yolu henüz yarılamışken, o misminik ayaklarınla kendin gibi minik dokunuşlarını, tekmelerini hissediyorum az da olsa artık. Her defasında bir tebessüm yüzümde.Seni hissetmek ne güzel...

Read More

YAŞ 29

Geçiyor işte ömür dediğin...
Dün girdim yeni ve artan bir yaşa daha.
Elhamdülillah ki sevgili yanımda,
Huzur var mutluluk var...


Bu yaşın en güzel hediyesi ise inşallah kızım olacak... Kızım derken tuhaf hissettim birden, hala çok garip geliyor:) Algılayabilmiş alışabilmiş değilim, sanırım hayatımıza girmeden kucağımıza almadan da böyle olacak. Ama şu da bir gerçek ki, mutlu ediyor bizi şuan ki minik varlığı bile şükürler olsun...


Biricik bana hediye alırken unutmamış bizim miniği ve ilk cicilerini almış:)
Ben de zaten kendi hediyemi değil de onunkini görünce heyecanlandım ve fark ettim ki Biricik de ben kadar heyecanlı ve mutluydu:)


Biricik'imle, sevdiklerimle ve kızımızla beraber hayırlı, huzurlu, mutlu, sağlıklı güzel bir yıl olsun inşallah bu yıl...

Read More

MEVLİD KANDİLİ

Bugün Mevlid kandili, yani , Peygamber efendimizin (S.a.v) doğum günü.


O ki, sevgi, şefkat, merhamet ve rahmet Peygamberidir bütün alemlere...


Bir gün huzurunda titreyen bir adama; ''Arkadaş titreme! ben kral değilim, Kureyş'den kuru ekmek yiyen bir kadının oğluyum.'' demiştir.





Ne kadar güzel bir duadır bu, kabul edilecek olan duası ümmeti için olmuş O en sevgilinin !


Müminlere rahmettir O! Dünyaya ümmetim ümmetim diyerek teşrif etmiş, Mirac'da Rabb'inden ümmetinin AF VE MAĞFİRETİNİ dilemiş, ebedi aleme  irtihal ederken de ''Ümmetim, ümmetim '' diyerek irtihal etmiş ve kıyamet gününde de, müminlere şefaatçi olacağını müjdelemiş bir Peygamberdir... 


Peki bizler acaba hakkını vererek sevebiliyor muyuz O'nu ya da tanıyor muyuz, ne kadar çaba sarf ediyoruz bunun için?


Bazı yabancı ilim ve bilim adamlarının Peygamber Efendimiz (sav) için söylediği düşündüğü sözlere bakın;

“Kral ve vezirler gibi azamet ve debdebe perdeleriyle gizlenmiş değildi. Kendi hırkasını kendi yamalar, kendi ayakkabısını kendi tamir ederdi. Harbe gider, ashabı ile istişare eder, emirlerini onlarla beraber verirdi.

Nasıl bir insan olduğunu her yönü ile kavminin bilmesi için böyle yaptı. Ona artık, siz ne isterseniz öyle deyiniz. Dünya’da taç ve ihtişam sahibi hiçbir imparatora, yamalı bir hırka içindeki bu insan kadar hürmet ve itaat edilmemiştir. Yirmi üç yıllık dünya imtihanı, gerçek bir kahraman için lüzumlu bütün unsurları taşımaktadır.”

Thomas Carlyle (Meşhur İngiliz Düşünür)

Ben şunu iddia ediyorum ki, Hz. Muhammed en seçkin bir kıymettir. Yaradan’ın, böyle ikinci bir vücudu imkan sahasına getirmesi de ihtimalden uzaktır. Seninle aynı asırda bulunamadığımdan dolayı üzgünüm Ey Muhammed…

Prens Otto Von Bismarck (Modern Almanya’nın ilk şansölyesi -başbakanı)

“İnsanlar her şeyden daha fazla Muhammed’e kulak vermelidir. Diğer bütün sözler, onun karşısında boş sözlerdir.”

Thomas Carlyle (Meşhur İngiliz Düşünür)

Hz. Muhammed (sav) toplu halde yapılan ibadetin o muazzam gücünü, tarihte ilk temsil edip gösteren insandır. Hiç şüphe yok, ki, çok geniş mikyasta, İslâm’ın kudreti, günde beş vakit kılınan namazın kudretinden kaynaklanmaktadır.

J. H. Lenison, Emotion as the basis of civilisation

“Şöyle bir göz atmakla, Hz. Muhammed’in, bütün vasıflarını ve kahramanlıklarını görmek mümkündür. Bunlardan bazıları Peygamberliğinin ilk günlerinde ve bazıları da peygamberliğinden sonra olmuştur. Eşsiz mucizeleri gördüğüm zaman, O’nu rütbe bakımından insanların en büyüğü ve en yücesi olarak mütalaa ediyorum. Hatta; insanlık O’nun bir benzerini görmemiş ve görmeyecektir de…”

Aziz, Prof. Bosworth Smith (Mohammed and Mohammadanism, London 1874)

 Büyük İslâm Peygamberi Yüce Yaratıcı’nın katına çıkıp onunla buluşmuştur. Ben Mirac’a bütün kalbimle inanıyorum.Fyodor Mikhailoviç Dostoyevski (Meşhur Rus Yazar)

“Hiç kimse Hz. Muhammed’in prensiplerinden daha ileri bir adım atamaz. Avrupa’ya nasip olan bütün başarılara rağmen bizim bütün kanunlarımız, İslâm medeniyetine bakarak çok eksiktir. Biz Avrupa milletleri, büyük medenî imkânlarımıza rağmen, Hz. Muhammed’in son basamağına varmış olduğu merdivenin daha ilk basamağındayız.”Johann Wolfgang von Goethe (Alman Şair ve Yazar)

İnsanlığın sorunlarının üst üste yığılarak nerdeyse çözülmez hal aldığı günümüzde Hz. Muhammed’e her zamankinden daha fazla muhtaçiz. Eğer O aramızda olsaydı bütün bunları oturup bir fincan kahve içme rahatlığı ile çözerdi”George Bernard Shaw ( İrlandalı dramatist, sosyalist düşünür ve 20.yüzyılın önde gelen tiyatro yazarlarından)

Read More

CİNSİYETİMİZİ ÖĞRENDİK :)

Uzun bir zaman olmuş yazmayalı... Bu arada bir haftalığına Aydın'a gidip geldim. Bütün kardeşler toplandık yine. Yeğenimi gördüm, doyasıya sevdim aslında sevmelere doyamadım desem daha doğru olur.
Ne kadar çok seviliyor yahu o ne güzel sevgidir o ne güzel candır. Bu kadar mı şirin bu kadar mı tatlı olunur:)
Keşke yakın olabilseydik diyorum hep. Uzak olmak zor.


Gelelim bizim minik kuzumuza:)
16. haftamıza giriyoruz artık, görünürde hala pek bir büyüme olmasa da yavaş yavaş emin adımlarla büyüyoruz aslında. Kilom hala aynı. hiç kilo artışım olmadı ama bu durumun değişeceğini, bundan sonra artık kilo alımı gerçekleşeceğini biliyorum üçer beşer:)


Cinsiyetini öğrenmek için gittiğimizde, karnımda savurduğu tekmeleri keyifle izledik. Yine güle oynaya bir doktor randevusu oldu.


Veeee abileri, ablaları, teyzeleri, amcaları! Öğrendik kiii bir kızımız oluyor inşallah:)


Kıpır kıpır bir kuzucuk:) Bağdaş mı kurmadı, tekmeler mi savurmadı, sonra ayaklarını birleştirip kaldırıp havaya mı dikmedi:) Tam da doktor teyzesi ayağını gösterip parmaklarını sayarken. Onunu da birden, buyrun şimdi sayın rahatça der gibi kaldırdı, bakın :)

Read More