Heeeyy !
Çok yalnız bıraktım seni değil mi?
Sahi kırgın mısın bana?
Kızgın mı ya da.?
Bu saatte nereden esti şimdi, hangi dağda kurt öldü diyorsun değil mi? Bir şarkı dinliyorum, çevirip çevirip başa. Bazı şarkılar ittirir yüreği hani; en narininden, adım adım, biraz daha, sonra biraz daha... Bir şeyler söyler sana kalbin, o kadar derinden ve içten fısıldar ki, dayanamaz dile gelmek ister. İşte bu gönlün kalemidir yazan bizzat, gönül kelamıdır tüm bu okudukların da, kabul edersen.
Ettin mi hı söylesene?
Buraya kadar hala kalbe dokunur bir cümle bulamadın mı yoksa, öylesine deli saçması gibi mi geldi cümleler?
Orada dur bakalım!
Uyarayım, her bir cümle.
Harcanan her bir kelime.
Hatta harf, sevgi deryasında usulca dans ederken çıkıp geldi sana... Yüksek doz sevgi içerir kalbine akana.
Haydi kapat gözlerini ve hayal et şimdi ruhuna dokunan bir müziği. Son seste bırak kendini, aheste aheste sallanırken bedenin, dudaklarına bir tutam tebessüm tuttur. Şimdi bir de sağa sola tatlı tatlı salla başını ve senden bağımsız hareket eden ellerin...Gördün mü, hah işte tam da böyle...Böyle tam da...
Haydi kapat gözlerini gözlerime sevgili, kapat...
İşte böyle sevgili... Mart gelmiş gördün mü?
Ben geldim sevgili ben... Sahi hoş geldim mi?
